Geloof

Jij hebt iets te brengen

In een vorige blog deelde ik iets over onzekerheid. Zo vaak heb ik gekeken naar wat andere mensen deden, maakten, wie ze waren. En ik vergeleek mezelf dan met hen en kwam regelmatig tot de conclusie dat wat zij deden veel mooier of beter was. Of soms vond ik het niet zo mooi of goed en dacht ik dat ik het wel beter zou kunnen. Langzaam maar zeker realiseerde ik me dat deze manier van kijken oordelend is. Vanuit mijn onzekerheid en verlangen om leuk, aardig en goed gevonden te worden, vergeleek ik mezelf met anderen, maar oordeel daardoor ook die ander. Of hij wel leuk, aardig of goed was. En weet je wat Jezus zegt over oordelen? ‘Oordeel niet, want met de maat waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden’. Oordeel niet.

Toen Adam en Eva in het paradijs wandelden, waren ze vrij: ze konden alles beleven zonder oordeel, helemaal onbevangen. Alleen God oordeelde: dat het goed was. Maar toen Adam en Eva aten van de boom van goed en kwaad (als je het verhaal wilt lezen, je kunt het vinden in Genesis 1 – 3 in de Bijbel), werden hun ogen geopend voor goed en kwaad. Ze konden opeens oordelen. Maar bracht dat hen iets goeds? Nee, het zorgde ervoor dat ze niet meer in Gods aanwezigheid konden zijn. Want zij hadden zelf het oordeel op zich genomen en lieten dat niet meer aan God over.

Wat een enorm voorrecht dat jij en ik door Jezus’ bloed vrij zijn gemaakt van oordeel! Want doordat wij oordelen, zal God ons oordelen. En helaas is geen enkel mens, behalve één, goed genoeg om Gods oordeel te doorstaan. Maar Jezus was de enige mens die het oordeel wél kon doorstaan. En Hij werd geoordeeld: en Hij werd Goed bevonden. En daardoor kon Hij wél in Gods aanwezigheid komen. En Hij doordat Hij werd geoordeeld, is er voor ons geen oordeel meer. En mogen wij door Hem ook in Gods aanwezigheid komen. Zonder oordeel.

Terug naar waar ik begon: ik oordeelde dus nog wél. En ik wilde dat niet meer. Maar hoe dan? Ik oordeelde ook mezelf. En ik moest leren dat oordeel los te laten. Want ook het oordeel over mij is niet aan mij. God heeft al Zijn oordeel over mij geveld: In Jezus ben ik Goed bevonden. Wie ben ik dan om mijzelf af te keuren? Wat mij uiteindelijk het meest heeft doen inzien dat God mij Goed bevonden heeft, is het zinnetje wat ik leerde van iemand met wie ik een tijdje optrok: ‘Je hebt iets te brengen’: God heeft iets in mij gelegd, wat niemand anders heeft. Hij heeft mij uniek gemaakt. En het is Zijn bedoeling dat ik dat gebruik om Hem te eren. Daar is geen oordeel meer over, dat is puur en onbevangen, helemaal voor Hem.

Weet je dat ik geloof dat God mij vroeg om dit blog te beginnen, omdat ik iets te brengen heb? Elke keer als ik iets schrijf, mag ik het geven. Aan jullie die dit lezen, maar vooral aan God. En Hij kan er dan mee doen wat Hij wil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s